Po tych doświadczeniach przestała tworzyć. W okresie 1945–1953 pracowała jako nauczycielka języka polskiego i historii w Szkole Podstawowej w Borzęcinie (pow. pruszkowski), Szkole Podstawowej i Gminnym Gimnazjum Samorządowym w Ożarowie i Ołtarzewie. Od 1953 pracowała w Pruszkowie w Wydziale Oświaty Powiatowej Rady Narodowej, później została kierownikiem Wydziału Kultury. Pod koniec lat 50. w Pruszkowie ukończyła kurs bibliotekarski i do września 1970 prowadziła Bibliotekę Powiatową. Została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi.
Zmarła w wieku 93 lat i została pochowana na cmentarzu Żbikowskim w Pruszkowie.
Wszystkie jej utwory w 1951 objęto zapisem cenzury w Polsce, ze skutkiem natychmiastowego wycofania z bibliotekCenzura PRL, posłowie Zbigniew Żmigrodzki, Wrocław 2002, s. 46.. Pierwsze powojenne wydanie jej powieści Dzikuska ukazało się dopiero w 1988 roku.
Upamiętnienie Uchwałą Rady Miejskiej LXXII/665/23 Ożarowa Mazowieckiego Biblioteka Publiczna w Ożarowie Mazowieckim otrzymała imię Ireny Zarzyckiej.