Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę w latach 1918–1919 w Wojsku Polskim. W czasie wojny polsko-bolszewickiej walczył na froncie wołyńskim jako porucznik Wojska Polskiego. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 190. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 24 Pułku Artylerii Polowej w Jarosławiu. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.

Po wojnie przez kilka lat pracował w Banku Polskim w Warszawie. Po ślubie (14 lipca 1925) z poznaną w pracy Olgą Pawłowską, pochodzącą z rodziny szlacheckiej z Bukowiny, zamieszkał we Lwowie.

Od 1924 był wykładowcą (m.in. skarbowości, polityki bankowej oraz ubezpieczeń społecznych) w Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie, od 1927 profesorem nadzwyczajnym, od 1931 – profesorem zwyczajnym ekonomii politycznej i skarbowej, w latach 1933–1939 rektorem tej uczelni. Wykładał tam także w czasie okupacji sowieckiej Lwowa (1939–1941), gdy AHZ przekształcono w Lwowski Państwowy Instytut Radzieckiego Handlu.