W historii thumb|left|200px|Madame de Pompadour w sukni o kroju francuskim (mal. François Boucher, 1758) Panier pojawił się po raz pierwszy w Anglii lub NiemczechMaguelonne Toussaint-Samat, Historia stroju, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2002, s. 332. już w pierwszej dekadzie XVIII wieku, najprawdopodobniej pod wpływem kostiumu teatralnego – spódnice wsparte na rzędach fiszbinowych lub wiklinowych obręczy noszone były najpierw przez aktorki i tancerki dla podkreślenia szczupłości talii, później moda na nie rozpowszechniła się i zapanowała na długie lata.
Stelaż paniera, przymocowywany do sztywnego gorsetu, pozwalał na zachowanie modnej w epoce rokoka sylwetki, przypominającej odwrócony kieliszek. Cienka, ściągnięta gorsetem talia, proste plecy i bardzo szeroka spódnica potęgowały to wrażenie. thumb|200px|Henrietta Anna Burbon, księżniczka francuska (mal. Jean-Marc Nattier, 1754) Panier w latach swej popularności wielokrotnie zmieniał nie tylko swój rozmiar, ale i kształt. W latach 20. i 30. XVIII wieku kobiety nosiły obszerne okrągłe paniers. W latach 30. suknie przybrały kształt kopuły, ewoluując w tzw. robe à la française – suknię o kroju francuskim, której przykłady można zobaczyć np. na portretach Madame de Pompadour, François Bouchera.