W trakcie seansów filmu „The Tingler” niektóre fotele wibrowały, gdy na ekranie miał miejsce atak bestii (efekt „Percepto”). Na pokazach „Thirteen Ghosts” widzowie w specjalnych okularach mogli zobaczyć na ekranie duchy, niewidoczne dla osób bez okularów (efekt „Illusion-O!”). Przy okazji filmu „Mr Sardonicus”, kilka minut przed zakończeniem robiono przerwę dla widzów, pozwalając im wybrać z dwóch alternatywnych zakończeń filmu (optymistyczne lub nie – widzowie zazwyczaj wybierali zakończenie nieoptymistyczne). W czasie innych projekcji informowano widzów o ataku groźnego wirusa. Widzowie przed wejściem na pokaz filmów mogli wykupić polisę ubezpieczeniową na wypadek niespodziewanego zawału serca podczas seansu. W kinie obecna była pielęgniarka, przed kinem stał ambulans (w kinie znajdowały się też opłacone osoby, które w trakcie seansu głośno krzyczały, udawały, że mdleją. Osoby takie wynoszono do karetek, które imitowały odwożenie ich do szpitala). Ci, którzy wyjątkowo się bali, mogli skorzystać z pasów bezpieczeństwa, które były przy siedzeniach (np.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — William Castle · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.