Parametry ładowania Prąd ładowania i rozładowania podaje się często w odniesieniu do pojemności akumulatora jako tzw. współczynnik C. Prąd 1C oznacza prąd liczbowo równy pojemności ogniwa wyrażonej w amperogodzinach – dla akumulatora o pojemności 500 mAh prąd 1C to 500 mA, a 2C to 1 A; ładowanie prądem C/2 teoretycznie podnosi stan naładowania o połowę pojemności w ciągu godziny. Wyższe wartości współczynnika C skracają czas ładowania, ale zwiększają nagrzewanie ogniwa i wymagają dokładnego nadzoru napięcia oraz temperatury, a dopuszczalne są tylko dla części typów akumulatorów.
Metody ładowania Podstawowe metody ładowania to: ładowanie stałoprądowe (CC, ) – ładowarka utrzymuje zadany prąd niezależnie od rosnącego napięcia akumulatora; stosowane m.in. dla ogniw niklowo-kadmowych i niklowo-metalowo-wodorkowych, ładowanie stałonapięciowe (CV, ) – ładowarka utrzymuje stałe napięcie, a prąd maleje w miarę ładowania; w najprostszej postaci stosowane dla akumulatorów kwasowo-ołowiowych, ładowanie stałoprądowo-stałonapięciowe (CC/CV) – połączenie obu metod: najpierw faza stałego prądu do osiągnięcia napięcia ładowania końcowego (dla ogniwa litowo-jonowego typowo 4,2 V), następnie faza stałego napięcia, w której prąd samoczynnie opada;