NC weszła w skład większości prezydenckiej, frakcja partii liczyła pod koniec kadencji ponad 20 posłów (w tym paru związanych z AC i CD), kierował nią przez większą część kadencji François Sauvadet. Ugrupowanie posiadało w kolejnych rządach François Fillona od jednego do dwóch ministrów i dwóch-trzech sekretarzy stanu. Akces do niego zgłosiło kilkunastu senatorów. W wyborach europejskich w 2009 NC wystartowała wspólnie z koalicjantami rządowymi (UMP i GM). Do PE VII kadencji ugrupowanie wprowadziło trzech swoich przedstawicieli. W 2011 partia weszła w skład nowej centrowej koalicji pod nazwą Sojusz Republikański, Ekologiczny i Społeczny, który nie podjął aktywnej działalności. W 2012 dotychczasowy przewodniczący uzyskał reelekcję, a w wyborach prezydenckich Nowe Centrum wsparło Nicolasa Sarkozy’ego. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku NC wystawiło ponad 80 kandydatów, z czego blisko 30 z poparciem UMP (głównie parlamentarzystów i ustępujących członków rządu), uzyskując kilkanaście mandatów. Przed wyborami doszło jednak w partii do faktycznego rozłamu na dwie frakcje, spory dotyczyły przyszłości ugrupowania. Na czele pierwszej stanęli lider partii Hervé Morin i Charles de Courson, na czele tzw. dysydentów Jean-Christophe Lagarde oraz ministrowie Maurice Leroy i François Sauvadet.