Następnie walczy nad Dnieprem.
W lipcu 1944 roku została przerzucona na Litwę a później na Łotwę. Pod koniec 1944 roku przerzucona do Prus Wschodnich, gdzie następnie walczyła od stycznia 1945 roku, cofając się w kierunku Morza Bałtyckiego. W wyniku tych walk dywizja została rozbita pod koniec marca 1945 roku w rejonie Gdańska. Resztki oddziałów zostają przerzucone na Hel, gdzie ostatecznie kapitulują w maju 1945 roku.
Dowództwo dywizji Dowódcy dywizji gen. płk Heinrich von Viettinghoff-Scheel (1938 – 1939) gen. por. Max von Hartlieb-Walsporn (1939 – 1940) gen. wojsk panc. Joachim Lemelsen (1940) gen. wojsk panc. Gustav Fehn (1940 – 1942) gen. por. Edward Metz (1942 – 1943) gen. mjr Johannes Nedtwig (1943) gen. por. Ernst Felix Fäckenstedt (1943) gen. wojsk panc. Karl Decker (1943 – 1944) gen. mjr Rolf Lippert (1944 – 1945) gen. mjr Günther Hoffmann-Schönborn (1945) płk Hans Herzog (1945)