Są one najważniejszym źródłem informacji o historii i kulturze Indii jak i buddyzmie w IV i V wieku.
Razem z Buddhabhadrą przetłumaczył sutrę Mahaparanirwany i Winaja pitakę.
Zmarł w klasztorze Xin w Jingzhou.
Podróż W roku 399 Faxian miał już powyżej 60 lat. Wybrał trasę przez pustynię Taklamakan. Grupa Faxiena wyruszyła wiosną z Chang’anu i udała się w kierunku zachodnim. Po minięciu gór Long dotarli do państewka Qiangui, gdzie spędzili lato na religijnych odosobnieniach. Stamtąd doszli do państwa Nutan, przeszli przez góry Yanglou i dotarli do chińskiej placówki w Zhangye. Tutaj połączyli się z mnichami Zhiyanem, Huijianem, Sengzhao, Baoyunem i SengjingiemDaisaku Ikeda. The Flower of Chinese Buddhism. Str. 77.
Gdy docierali do ludzkich siedzib byli witani bardzo serdecznie. Wynagradzało to niebywałe trudy podróży. Zmierzali w stronę Dunhuangu, po drodze byli zaopatrywani przez prefekta tego regionu Lisonga. Oto, co napisał Faxien na temat drogi przez pustynię: Piaski są pełne złych duchów i palących wiatrów, i każdy, kto je napotka umiera; nikt nie pozostaje bez szkody. Żaden ptak nie leci nad głową, żadne zwierzę nie przebiega po ziemi.