W 1951 został ukarany naganą i dyscyplinarnie usunięty ze stanowiska szefa WUBP w Białymstoku, gdyż „podległy mu aparat operacyjny stosował w pracy niedopuszczalne kompromitujące organa BP metody walki z bandytyzmem, co powodowało niezadowolenie ludności i demoralizację części aparatu bezpieczeństwa”. Następnie był pracownikiem MBP (1951–1954), szefem WUBP w Łodzi (1954), kierownikiem łódzkiego Wojewódzkiego Urzędu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego (1955–1956). W styczniu 1957 został usunięty z pracy w aparacie bezpieczeństwa i przeniesiony do Milicji Obywatelskiej. Został komendantem Komendy Miejskiej MO w Łodzi (1957–1958), dyrektorem Departamentu Kadr i Szkolenia MSW (1958–1973). W październiku 1971 na mocy uchwały Rady Państwa PRL otrzymał nominację na stopień generała brygady MO; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa PRL Józef CyrankiewiczPrzed dniem Wojska Polskiego [w:] "Trybuna Robotnicza", 11 października 1971, s. 1..
Pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C2-tuje-6)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.