Następująca interpretacja biogeograficzna traktująca o pochodzeniu ambystomy długopalcej z zachodu kontynentu północnoamerykańskiego bazuje na opisach skamieniałości, badaniach genetycznych i biogeograficznychThompson MD. (2003). Phylogeography of the Long-toed salamander. MSc Thesis, The University of Calgary..
Istniejące w kredzie Morze Środkowego Zachodu przyczyniło się do izolacji ambystomowatych na południowym wschodzie kontynentuMilner AR. (1983). The biogeography of salamanders in the mesozoic and early Caenozoic: A cladistic-vicariance model. In Sims, RW, Price JH, Whalley PES. (Eds.), Evolution, Time and Space: The Emergence of the Biosphere. (pp. 431–468) Vol. 23 of The Systematics Association, Special Volume. Academic Press, London.. O ile trzy gatunki (ambystoma tygrysia – Ambystoma tigrinum, Ambystoma californiense, Ambystoma gracile) posiadały nakładające się na siebie zasięgi na zachodzie Ameryki Północnej, najbliższy takson siostrzany opisywanego tu gatunku (Ambystoma laterale), zamieszkiwał północny wschód kontynentu. Zasugerowano, że ambystoma długopalca wyodrębniła się z niego po paleocenie, kiedy to zaniknięcie Morza Środkowego Zachodu otworzyło drogę do północnoamerykańskiej Kordyliery Zachodniej.