thumb|Pałac Krasińskich w Warszawie, miejsce uroczystego rozpoczęcia prac Komisji thumb|Juliusz Makarewicz, główny autor kodeksu karnego z 1932 Komisja Kodyfikacyjna Rzeczypospolitej Polskiej – organ sejmowy z czasów II Rzeczypospolitej powołany ustawą z 3 czerwca 1919 roku w celu opracowania projektów ustaw unifikujących prawo pozaborowe na potrzeby nowo powstałego państwa polskiego. Działała de facto do początku II wojny światowej.
Znajdowała się pod znacznym wpływem Ministerstwa Sprawiedliwości. Skupiała najlepszych ówczesnych cywilistów i karnistów: przedstawicieli doktryny prawa, a także praktyków – adwokatów i sędziów.
Rys historyczny Ustawa z 3 czerwca 1919 roku o Komisji Kodyfikacyjnej stanowiła, że celem działania Komisji było: przygotowanie projektów jednolitego ustawodawstwa dla wszystkich ziem w dziedzinie prawa cywilnego i karnego, przygotowanie innych projektów ustawodawczych na skutek uchwały Sejmu lub w porozumieniu z ministrem sprawiedliwości..