Pomiędzy płytami również będą powstawać wirtualne cząstki. Niektóre z nich będą miały długość stowarzyszonej fali równą lub itd., czyli długości kolejnych fal harmonicznych. Podobnie jak w strunie gitarowej fale o takich długościach zostaną wzmocnione (rezonans). Fale o innych długościach będą bardzo silnie tłumione. Na rysunku tłumienie dotyczy cząstek niebieskich i zielonych. Różowe i czerwone mogą swobodnie pojawiać się i znikać pomiędzy płytami z przewodnika.
Wirtualne cząstki, podobnie jak cząstki gazu, wywierają na wszystkie zanurzone w nich ciała pewne ciśnienie. Ciśnienie wywierane przez „czterokolorową” mieszaninę cząstek będzie większe, bo od jednostkowej powierzchni płyty odbija się ich więcej niż przy mieszaninie „dwukolorowej”.
Różnica ciśnień zaowocuje powstaniem siły Casimira Po przełożeniu opisu zjawiska na odpowiednie równania mechaniki kwantowej otrzymuje się zależność:
gdzie: – powierzchnia płyt, – zredukowana stała Plancka, – prędkość światła w próżni, – odległość pomiędzy płytami.
Wzór ten jest prawdziwy tylko dla płyt wykonanych z idealnie gładkiego przewodnika, który zachowuje się jak lustro odbijające fale o wszystkich długościach bez strat.