- në, natomiast po wyrazie kończącym się na a, e - n.
Analogicznie jak we włoskim, w piemonckim rodzajniki ël, ij przyjmują formy lë, jë (odpowiedniki włoskich lo, gli) przed wyrazami zaczynającymi się na sp, st, x.
Przed wyrazem zaczynającym się samogłoską, piemonckie rodzajniki określone liczby pojedynczej skracają się do l, natomiast rodzajniki określone liczby mnogiej - do j.
Przyimki We wszystkich trzech językach przypadki tworzy się za pomocą przyimków (wł. - fr. - piem.):
Przyimki bez rodzajników: Język włoski Język francuski Język piemoncki Znaczenie i uwagi a à a „do” con avec con „z”, „wraz z” da da „od” di de ëd in en/dans an/ant „w”; formę francuską dans i piemoncką ant pisze się przed rodzajnikami tra/fra entre/chez antra (rzadziej an tra) „między” per pour për „dla” su sur ansima a/ ans „na”; formę piemoncką ans pisze się przed rodzajnikami
Piemoncki przyimek ëd przed wyrazem zaczynającym się samogłoską skraca się do d, po wyrazie zakończonym na -a - do d, natomiast przed wyrazem rozpoczynającym się na st-, sp-, sc-, x- itp.