Wraz z najbliższą okolicą przyłączona do Warszawy w 1916. Początkowo nazywana była ulicą Nowo-Czystą. Nazwę ulica Barska nadano oficjalnie w 1919. Pochodzi od miasta Bar na Podolu – ważnej twierdzy w okresie Rzeczypospolitej Obojga Narodów i miejsca zawiązania konfederacji barskiej.
Przed II wojną światową ulica ta na odcinku do Kaliskiej miała charakter spółdzielczo-inteligencki, za Kaliską zaś proletariacko-fabryczny. W 1925 pod numerem 28/30 rozpoczęła działalność Fabryka Czekolady „Plutos“. W okresie międzywojennym był to drugi największy zakład z sektora spożywczego na Ochocie; pracowało w nim ponad 400 osób. Budynek główny fabryki wzniesiono ok. 1930 roku.
10 lutego 1944 przed murem ogrodu księży orionistów Niemcy w odwecie za udany zamach na Franza Kutscherę przeprowadzili uliczną egzekucję zakładników. Ofiary tej zbrodni upamiętnia pamiątkowa tablica projektu Karola Tchorka. Znajdujący się na niej napis informuje o rozstrzelaniu w tym miejscu 140 Polaków. W rzeczywistości nie wiadomo, ilu dokładnie Polaków zostało straconych w tym miejscu, gdyż tego dnia zbiorowe egzekucje miały także miejsce przy ul. Wolskiej 79/81 oraz w ruinach getta (liczba podana na tablicy została zaczerpnięta z niemieckiego obwieszczenia).