Rejencja katowicka została powołana dekretem Adolfa Hitlera z 8 października 1939 r. Było to równoznaczne z wcieleniem jej terenu do Rzeszy Niemieckiej jako część prowincji Śląsk (Provinz Schlesien). Stanowiła ona obszar niejednolity, obejmujący ziemie trzech byłych województw: śląskiego, kieleckiego i krakowskiego. W jej skład wchodziły powiaty byłego województwa śląskiego (ze zmianami, które nastąpiły po przyłączeniu Zaolzia w 1938 r.), trzy powiaty miejskie należące przed 1939 r. do Rzeszy (Bytom, Zabrze, Gliwice) oraz tzw. skrawki wschodnie (Oststreifen), czyli późniejsze powiaty: będziński, sosnowiecki, olkuski, chrzanowski, żywiecki i poszerzony powiat bielski.
Treść zarządzenia Himmlera została ogłoszona w rejencji katowickiej w dniach od 6 do 15 grudnia. Odpowiednie informacje zamieszczono w miejscowej prasie oraz dwujęzycznych obwieszczeniach ulicznych. Zarządzenie zobowiązywało do rejestracji wszystkie osoby, które ukończyły 12 rok życia, z wyjątkiem członków Wehrmachtu, Służby Pracy Rzeszy (Reichsarbeitsdienst) oraz kierowników partii hitlerowskiej i jej członków przejściowo przebywających na terenach wcielonych.