Dworek Grochowski, także pałacyk Wierzbickich – neorenesansowy budynek znajdujący się przy ulicy Grochowskiej 64 w dzielnicy Praga-Południe w Warszawie.
Dworek znajduje się na skraju parku im. płk. Jana Szypowskiego „Leśnika”.
Historia Budynek został wzniesiony w latach 30. XIX wieku dla rodziny Osterloffów. Karol Osterloff w 1835 nabył część dóbr Grochów i zbudował tam browar, gorzelnię i wytwórnię wina szampańskiego.
Po opuszczeniu Warszawy przez Rosjan w sierpniu 1915, w dworku uruchomiono polską szkołę, w której napisała swoje pierwsze wiersze Pola Gojawiczyńska. Od 1918 roku w pałacyku znajdował się sierociniec prowadzony przez metodystów. W 1924 roku obiekt zakupił Andrzej Wierzbicki, który w latach 1925–1927 wyremontował gruntownie budynek. Dworek został uszkodzony podczas II wojny światowej. Został odrestaurowany w 1956.
Obecnie w budynku mieści się Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia nr 3 im. Juliusza Zarębskiego.
Według legendy podczas bitwy grochowskiej w lutym 1831 dworek miał być kwaterą gen. Józefa Chłopickiego (w rzeczywistości budynek został wzniesiony po powstaniu listopadowym). Legendę utrwala w nazwie pobliska ulica Kwatery Głównej.