Część wód przenika do niego również podziemnie (np. z Małego i Przedniego Stawu). Wody odpływające z jeziora (średnie natężenie przepływu 0,2–0,3 m³/s) tworzą potok Roztoka, na którym znajduje się wodospad Siklawa.
Jezioro przez większość swojej historii było bezrybne. W pierwszej połowie XX w. przezroczystość wód jeziora latem wyrażona jako widzialność krążka Secchiego wynosiła około 13 m. Po utworzeniu parku narodowego, z czym wiązało się ograniczenie wypasu w jego okolicy, wzrosła do 23 m. Prawdopodobnie w latach 80. XX w. nielegalnie wprowadzono do niego pstrąga źródlanego. Spowodowało to przebudowę planktonu. W odróżnieniu jednak od mniejszych okolicznych jezior nie spowodowało to całkowitego wyginięcia dużych wioślarek, które prawdopodobnie znajdują kryjówki, a zagęszczenie ryb pozostaje umiarkowane. W związku z tym ichtioeutrofizacja wody nie jest drastyczna i jej przezroczystość utrzymuje się na poziomie kilkunastu metrów. W planktonie dominują duże wioślarki z kompleksu Daphnia pulex, i oczliki Cyclops abyssorum (podgatunek tatricum). Wioślarki Polyphemus pediculus są rzadkie, a nie był notowany od przełomu XIX i XX w.