W grudniu 2008 na obiekcie przeprowadzono sondażowo-ratownicze prace archeologiczne, pod patronatem Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk Oddział we Wrocławiu i pod kierownictwem archeologa Mariusza Łesiuka. Sprawozdanie z prac znajduje się u Lubuskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Zielonej Górze. W 2009 zorganizowano kolejne wykopaliska oraz badania geologiczne.
Śląskie muzeum regionalne opublikowało w 1841 informację, że na obiekcie w świetle miejscowego podania składano w dawnych czasach ofiaryMałe Stonehenge w Parku Słowiańskim w Szprotawie, [w:] Zwiedzamy Szprotawę [dostęp 2019.12.02].
Badania geologiczne wykazały, że to unikatowy ostaniec erozyjny – wyspa w pradolinie Bobru. Być może jedyny taki w całym biegu rzeki. Jednakże nosi ślady profilowania przez człowieka. Wykopaliska objęły niewielki teren. Archeolog M.Łesiuk wskazywał na potrzebę dalszych badań. Wykorzystanie obiektu sięga tysięcy lat wstecz. Badacz ten nie wyklucza, że to tu Bolesław Chrobry mógł witać Ottona III, co znajdowałoby uzasadnienie w ówczesnym protokole dyplomatycznym. Ostaniec leży pośrodku pradawnego zalewu szerokiego w tym miejscu na 2 km, którego brzegi usiane są stanowiskami archeologicznymi z różnych epok.