Pierre Daniel Huet (ur. 8 lutego 1630 w Caen, zm. 26 stycznia 1721 w Paryżu) – francuski pisarz, filozof i duchowny.
Życiorys Huet był cenionym filologiem i początkowo zwolennikiem filozofii Kartezjusza, stopniowo stał się jednak jednym z najbardziej znanych antykartezjanistów ze stanowiska fideistycznego. W 1652 towarzyszył Samuelowi Borchartowi w jego wizycie na dworze Krystyny Szwedzkiej (dwa lata po tym, jak zmarł tam Kartezjusz). Wkrótce jednak powrócił do rodzinnego Caen, by pracować nad wydaniem komentarzy Orygenesa. W 1662 pomagał w utworzeniu Akademii Nauk w Caen.
W 1670 został pomocniczym preceptorem (sous-précepteur) delfina Ludwika Burbona (głównym preceptorem był Jacques-Bénigne Bossuet). W 1674 został wybrany do Akademii Francuskiej.
W 1680 został mianowany na stanowisko opata klasztoru w d'Aunay, a w 1685 na biskupa Soissons, jednakże z powodu sporów króla Ludwika XIV z papieżem Innocentym XI, nie wydano bulli potwierdzających to mianowianie. W 1689 został mianowany biskupem Avranches i w 1692 objął to stanowisko. W 1699 zrezygnował z niego, obejmując tytuł opata Fontenay. Wkrótce potem przeszedł na emeryturę, przenosząc się do paryskich jezuitów.
Jego biblioteka przechowywana jest w Bibliotece Narodowej Francji.