Dickinson Woodruff Richards, Jr. (ur. 30 października 1895 w Orange, New Jersey, zm. 23 lutego 1973) w Lakeville, Connecticut – amerykański lekarz i fizjolog, laureat Nagrody Nobla, którą otrzymał w 1956 wraz z André Cournandem i Wernerem Forssmannem za prace z fizjopatologii krążenia oraz za badania nad cewnikowaniem serca.
Życiorys Był synem nowojorskiego prawnika, jego matka pochodziła z rodziny lekarzy. Studiował język angielski i grecki na Uniwersytecie Yale w New Haven (Connecticut) od 1913, uzyskując tytuł licencjata w 1917, a następnie odbył służbę wojskową jako oficer artylerii w armii amerykańskiej we Francji do 1919. Po powrocie do USA studiował medycynę w College of Physicians and Surgeons na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku, uzyskując tytuł magistra fizjologii w 1922 i doktora nauk medycznych w 1923.