Żandarmeria NDH () – chorwacka formacja paramilitarna Niepodległego Państwa Chorwackiego (NDH) podczas II wojny światowej.
Po podbiciu Królestwa Jugosławii przez wojska osi utworzono 30 kwietnia 1941 w Zagrzebiu Najwyższe Dowództwo Żandarmerii (Vrhovno oružničko zapovjedništvo), aczkolwiek jego zalążki pojawiły się już w poł. kwietnia Wchodziło ono w skład Ministerstwa Obrony. Jednocześnie nowym władzom podporządkowała się Chorwacka Brygada Żandarmerii, stacjonująca od 1939 r. w Banovinie. Wkrótce przeszła ona reorganizację, która polegała na przekształceniu jej czterech pułków w jednostki nowej chorwackiej żandarmerii w sile ok. 6 tys. ludzi. Na pocz. czerwca oddziały Żandarmerii NDH uczestniczyły w akcji organizowania i dozbrajania lokalnych muzułmańskich milicji w Bośni i Hercegowinie, które broniła wiosek przed atakami serbskich czetników i komunistycznych partyzantów. Jeden oddział milicji był podporządkowany jednemu posterunkowi żandarmerii, w którym stacjonowało 50 żołnierzy. W styczniu 1942 r. Żandarmeria NDH została wzmocniona nowymi rekrutami, z których sformowano dwa pułki. Latem formacja liczyła ok. 11,6 tys. ludzi w sześciu pułkach. 26 czerwca przeniesiono ją z Min. Obrony pod bezpośrednie zwierzchnictwo dowództwa milicji ustaszowskiej.