Święta Góra k. Staświn – grodzisko położone w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie giżyckim, w gminie Miłki, odległości ok. 800 m na południowy zachód od wsi Staświny.
Grodzisko wielofazowe, użytkowane od epoki żelaza aż do co najmniej wczesnego średniowiecza. Wzniesienie usytuowane pomiędzy wysokim brzegiem jeziora Wojnowo i wąwozem wyżłobionym przez strugę , co stwarzało naturalne walory obronne, zaś od strony północnej (gdzie naturalne warunki obronne były gorsze) znajduje się wał zaporowy, którego zewnętrzna wysokość dochodzi do 4 m. Całkowita długość grodziska, mającego kształt trójkąta, wynosi ok. 250 m, zaś długość majdanu, ok. 130 m. W okresie użytkowania terenu grodziska układ hydrograficzny zapewne był nieco odmienny.
Wyróżniane są trzy fazy zasiedlenia grodu: od V w. p.n.e. we wczesnej epoce żelaza (III faza rozwoju kultury kurhanów zachodniobałtyjskich), w okresie wędrówek ludów (grupa olsztyńska) i średniowieczu (Galindia), do początku XIV w. Ostatnia faza, sięgająca czasów krzyżackich, może być wyróżniana jako czwarta. Istnieją przypuszczenia, że wówczas mogło to być miejsce kultu. Później grodzisko było wykorzystywane militarnie, o czym świadczą znaleziska z różnych okresów. W czasie potopu szwedzkiego skonstruowano wał grodziska, bez fosy.