Takahe północny (w jęz. maoryskim: mōho) (Porphyrio mantelli) – gatunek wymarłego ptaka z rodziny chruścieli (Rallidae), zamieszkujący niegdyś endemicznie Wyspę Północną w Nowej Zelandii. Nazwę gatunkową mantelli nadano na cześć angielskiego przyrodnika, który pierwszy trafił na ślad nieznanego ptaka, Waltera Mantella.
Opis Takahe północny był nielotem, znanym jedynie ze szczątków kopalnych i z jednego, przypuszczalnego notowania (jeden osobnik miał być wtedy schwytany) z 1894 r. (Williams, 1960; Phillipps, 1959). Jednak nie ma żadnych dowodów tego zdarzenia.
W roku 1847 Walter Mantell, syn znanego paleontologa Gideona Mantella, w trakcie poszukiwań na Wyspie Północnej śladów wymarłego ptaka moa, natrafił w pobliżu miejscowości Waingongoro w regionie Taranaki na niekompletną czaszkę dużego ptaka. Mantell już kilkakrotnie słyszał od tubylców o mieszkańcu terenów podmokłych, nielatającym ptaku moho, którego mięso uważali oni za przysmak. Według ich relacji ptak ten, na skutek polowań, prawdopodobnie już wyginąłŁawniczak Diana: Dwukrotna śmierć takahe, w: „Poznaj Świat” R. XXII, nr 10 (263), październik 1974, s. 17–18.. Według innych relacji miejscowi Maorysi często widywali ptaka „o niebieskim upierzeniu, wyglądem przypominającego Pūkeko” (Phillipps, 1959).