Początkowo Rajsowie mieszkali wraz z rodzicami Anny w mieszkaniu przy ulicy Lubartowskiej. Jej mąż podjął pracę w Judenracie, początkowo w inspekcji budowlanej, a następnie jako łącznik z obozem pracy przy ulicy Lipowej. Pod koniec marca 1941 roku zostali przesiedleni do getta lubelskiego, gdzie zamieszkali przy ulicy Cyruliczej 1. Ich sąsiadami w getcie byli rodzice Rajsa oraz rodzina jej przyszłego drugiego męża – Arona Langfusa.
W nieznanych okolicznościach rodzina przeniosła się do getta warszawskiego. Jej ojciec pozostał w getcie lubelskim, gdzie zginął. Wiosną 1942 roku Anna podjęła pracę przy obróbce skóry, chorowała również na tyfus. Podczas pobytu w Warszawie swobodnie poruszała się po mieście, udając czasem Francuzkę, według własnych relacji pełniła funkcję łączniczki Armii Krajowej. W zimie na przełomie 1942 i 1943 roku została aresztowana przez Gestapo we Lwowie, została jednak uwolniona dzięki interwencji włoskiego oficera Romildo Catufa.