Bitwa koło stacji Rorke’s Drift – starcie zbrojne w dniu 22 stycznia 1879 roku pomiędzy 139 Brytyjczykami a 4000 Zulusów.
Rorke’s Drift była brytyjską stacją misyjną w Natalu (Południowa Afryka).
Przed bitwą W roku 1843 obszar Natalu został formalnie zaanektowany przez Wielką Brytanię. Dla Brytyjczyków olbrzymim zagrożeniem tych posiadłości stało się potężne zmilitaryzowane państwo Zulusów. W styczniu 1879 r. angielskie grupy kolonialne wtargnęły z Natalu do kraju Zulusów, gdzie panował król Cetshwayo. W bitwie pod Isandhlwaną stoczonej dnia 22 stycznia 1879 r. Brytyjczycy ponieśli olbrzymią klęskę tracąc w masakrze 1300 ludzi. Część oddziałów zuluskich, które nie ruszyły do bitwy pod Isandlhwana, składające się z żonatych, doświadczonych wojowników pod wodzą induna Zibhebhu kaMaphitha miały obejść miejsce toczącej się bitwy i odciąć Brytyjczykom drogę do małej stacji misyjnej Rorke’s Drift. Były to pułki uThulwana, uDlobo, iNdlondlo i iNdluyengw. Doszły do rzeczki Manzimnyama po drodze rozbijając pojedyncze grupki uciekinierów z bitwy. W czasie jednej z takich potyczek Zibhebhy kaMaphitha został ranny i dowodzenie przejął młodszy brat króla Cetshwayo, Dabulamanzi kaMpande, wódz agresywny, żądny sławy i nieostrożny, jak też niedoświadczony w dowodzeniu.