od 1940 pracowała jako telefonistka i maszynistka w Judenracie, współpracowała m.in. z Marcelem Reich-Ranickim. Była członkinią podziemnej organizacji Oneg Szabat, dla której produkowała kopie dokumentów Judenratu, pośród których były m.in. informacje dotyczące wielkiej akcji deportacyjnej. Blisko współpracowała z Emanuelem Ringelblumem. Według jego relacji, nie przedostała się na tzw. aryjską stronę ze względów finansowych oraz rodzinnych – nie chciała zostawić swoich dwóch synów, Marka i Karola, których wychowywała sama.

Zginęła podczas drugiej akcji likwidacyjnej w getcie warszawskim w styczniu 1943 roku – zmarła w Warszawie lub razem ze swymi dziećmi w pociągu jadącym do obozu zagłady w Treblince.

Przypisuje jej się autorstwo reportażu opisującego wielką akcję deportacyjną w lecie 1942 roku w getcie pt. Ostatnim etapem przesiedlenia jest śmierć. Wstrząsająca relacja, która urywa się w połowie zdania, znajduje się w drugiej części Archiwum RingelblumaOstatnim etapem przesiedlenia jest śmierć, Getto warszawskie, cz. I, s. 411..

Powieści Inni ludzie (1931) Stare grzechy (1934) Przed jutrem (1936) Szósty oddział jedzie w świat (1936) Ludzie i sztandary (t. 1 Ojcowie, 1938;