Podgatunek ten jest charakterystyczny jedynie dla Wysp Falklandzkich, gdzie jest bardzo liczny. Różni się od podgatunków z kontynentu południowoamerykańskiego przede wszystkim wielkością (dwa razy większy np. od perkoza chilijskiego), toteż przez niektórych badaczy uważany jest nawet za oddzielny gatunek. Jego liczebność prawdopodobnie nie przekracza 10 000 osobników. Jego populacja uważana jest za stabilną i dość liczną, aczkolwiek istnieje zagrożenie spowodowane małym obszarem występowania.
Status IUCN uznaje perkoza białoczubego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Trend liczebności populacji jest uznawany przez organizację Wetlands International za spadkowy, choć niektóre populacje mogą być stabilne, a trend liczebności innych nie jest znany.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Perkozy Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1824 roku