Stanisław Wigura (ur. w Żytomierzu lub w WarszawieWedług aktu chrztu nr 1117/1903 z parafii rzymskokatolickiej św. Barbary w Warszawie, Stanisław Wigura urodził się 9 kwietnia 1903 r. w Warszawie. albo 9 kwietnia 1901 w Warszawie, zm. 11 września 1932 w katastrofie lotniczej pod Cierlickiem Górnym) – polski konstruktor lotniczy, inżynier i lotnik, współzałożyciel zespołu konstrukcyjnego RWD, wykładowca Politechniki Warszawskiej. Wraz z pilotem Franciszkiem Żwirką zwyciężył w międzynarodowych zawodach lotniczych Challenge 1932.
Życiorys thumb|Stanisław Wigura i Franciszek Żwirko thumb|Popiersie Stanisława Wigury, wykonane w 1932 r. przez Michała Kamieńskiego Syn inżyniera Kazimierza Wigury i Marty z Sokołowskich. Od wczesnej młodości interesował się techniką i lotnictwem, był aktywnym harcerzem 2 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej służył w 1920 ochotniczo w 8. pułku artylerii polowej. Po wojnie powrócił do nauki. Ukończył w 1922 roku Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego w WarszawieW: Smolna 30. Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego Warszawa: PIW, 1989, w spisie absolwentów rocznika 1922 na s. 343, pozycja 35. oraz fotografia nr 40. po s. 224., gdzie również podano rok matury 1922. i rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Warszawskiej.