Władysław Jabłonowski herbu Prus I ps. „Genueńczyk” (ur. w 1841 w Grodzisku, zm. 9 stycznia 1894 w Burgasie) – polski lekarz i etnograf. Uczestnik powstania styczniowego, następnie pułkownik armii tureckiej. Brat historyka i publicysty Aleksandra Jabłonowskiego.
Życiorys W 1861 udał się do Włoch, gdzie przez trzy miesiące służył w legionie węgierskim gen. Türra. Uczęszczał potem do Polskiej Szkoły Wojskowej w Cuneo. Na polecenie Ludwika Mierosławskiego powrócił do kraju, gdzie przygotowywał działania zbrojne.
W czasie powstania styczniowego został mianowany naczelnikiem powiatu węgrowskiego i okręgu sokołowskiego. Wraz z Janem Matlińskim zorganizował obóz wojskowy pod Węgrowem. 3 lutego 1863 w czasie bitwy pod Węgrowem osobiście poprowadził atak kosynierów na armaty rosyjskie. Ranny, wycofał się z 800 powstańcami w rejon Siemiatycz. 7 lutego w czasie bitwy pod Siemiatyczami przybył za późno z odsieczą, czym przyczynił się do polskiej przegranej. Rozwiązał swój oddział i udał się w rejon Dąbrowy Górniczej, skąd przez Olkusz wycofał się do Krakowa. Został adiutantem Mariana Langiewicza, z którym odbył cały jego szlak bojowy. Studia medyczne ukończył w Wiedniu.