Kaulonia (gr. Καυλωνία), Aulonia (Αὐλών), łac. CauloDer Kleine Pauly. Lexikon der Antike. T. 3. München: Deutscher Taschenbuchverlag, 1979, kol. 171.) – greckie polis na południu Półwyspu Apenińskiego, obecnie stanowisko archeologiczne w pobliżu .
Kolonia osadników z Krotonu, założona w latach 675–650 p.n.e. na wybrzeżu Morza Jońskiego, w pobliżu przylądka . Uznawana za jeden z ośrodków myśli pitagorejczyków, Kaulonia w V i IV wieku p.n.e. należała do głównych członków sojuszu, zwanego Związkiem Italiockim. W 389 roku p.n.e. została zdobyta i zburzona przez tyrana Syrakuz Dionizjusza I.
Miasto odbudowano około 357 roku p.n.e. Podczas II wojny punickiej było ono miejscem starć pomiędzy wojskami rzymskimi i kartagińskimi. Ostatecznie zostało opuszczone w I wieku p.n.e.
Historia
Kaulonia (gr. Καυλωνία). powstała na obszarze Bruttium, założona przez Achajów (osadników z Krotonu); ; .. Jej oikistesem był Typhon z Aigion. Na północ od niej leżały i Kroton, natomiast na południe Lokry;