mały|Nimfa Kamarina unoszona przez łabędzia (rewers miejscowej srebrnej didrachmy z końca V wieku p.n.e.) Kamarina (gr. Kamárina, łac. Camarina) – kolonia Syrakuz na południowo-wschodnim wybrzeżu Sycylii.
Historia Położona ok. 100 km na zachód od Syrakuz, pomiędzy rzekami Oanis i Hyparis (dzis. Ippari), na południowym brzegu tej drugiej (stanowiącej naturalną fosę obronną), u jej ujścia miała dwa porty. Założona według Tukidydesa (Wojna peloponeska VI 5,3) w roku 598 p.n.e., po buncie podjętym z udziałem miejscowych Sykulów przeciw Syrakuzańczykom, została ok. 550 p.n.e. przez nich zniszczona i włączona do strefy ich posiadłości sycylijskich. Tyran Gelon po opanowaniu Syrakuz dla pomnożenia ich populacji przesiedlił tam całą ludność Kamariny. W okresie wojny peloponeskiej początkowo występowała wiernie po stronie Aten, później jako sprzymierzeniec Syrakuz, przeciwko nim, w sojuszu z symmachią spartańską. W latach konfliktu tyrana Dionizjusza z Kartaginą część ludności opuściła miasto, które ostatecznie zostało przez Kartagińczyków przejęte i wśród kilku innych zmuszone do zburzenia własnych umocnień oraz płacenia stałego trybutu.