W 1826 roku został wybrany prezydentem Zjednoczonych Prowincji. Jako prezydent usiłował wcielić w życie idee, z którymi zapoznał się podczas pobytu w Europie. Zorganizował parlament i sądownictwo, wspierał ustawodawstwo, które gwarantowało prawo własności, a także wolność prasy. Naraził się władzom kościelnym, likwidując dziesięcinę oraz sądy kościelne. Nie wszystkie jego reformy zakończyły się sukcesem, reforma rolna zabezpieczała w większym stopniu prawa właścicieli ziemskich, niż chłopów. Promował też działalność kulturalną i edukacyjną, założył Uniwersytet w Buenos Aires, wspierał tworzenie muzeów oraz powiększył bibliotekę narodową.
Trwająca od 1825 roku wojna brazylijsko-argentyńska o terytorium, które potem stało się Urugwajem, a także konflikt z prowincjonalnymi caudillos, którzy nie pozwolili na uchwalenie konstytucji, doprowadziły do rezygnacji Bernardino Rivadavii ze stanowiska prezydenta. Udał się do Europy, ponownie przyjechał do Argentyny w 1834 roku. Został skazany na wygnanie przez przeciwników politycznych. Wyjechał do Brazylii, a następnie do Hiszpanii, gdzie w 1845 roku zmarł. W 1857 roku jego szczątki zostały sprowadzone do Argentyny. W 1880 roku, 20 maja, dzień urodzin Bernardino Rivadavii, został uznany świętem narodowym.
Przypisy
Kategoria:Prezydenci Argentyny Kategoria:Urodzeni w 1780 Kategoria:Zmarli w 1845 Kategoria:Ludzie urodzeni w Buenos Aires