W 1958 obalił na drodze bezkrwawego zamachu stanu rząd demokratyczny i zlikwidował partie polityczne, zaprowadzając rządy wojskowej dyktatury. Ogłosił się prezydentem, premierem, przewodniczącym najwyższej rady wojskowej i ministrem obrony. W polityce zagranicznej współpracował z krajami kapitalistycznymi i socjalistycznymi w celu pielęgnowania sudańskiego rozwoju ekonomicznego i uniezależniania kraju od Anglii. Reprezentował konserwatywny nacjonalizm. Jego polityka ostrej arabizacji i islamizacji południowych terenów Sudanu doprowadziła do wybuchu w 1962 konfliktu. Rebelianci z Południa domagali się większej niezależności polityczno-ekonomicznej regionu, korzystniejszego podziału zysków pochodzących z zasobów naturalnych oraz zaprzestania prowadzenia polityki islamizacji kraju (zmiany statusu religii islamskiej w państwie) [udostępniony 10 lutego 2011] – polish.globalopinion.pl.. Ibrahim Abbud został zmuszony do rezygnacji z powodu braku umiejętności politycznych przez masowe ruchy społeczne, które nazwano „rewolucją październikową”.
Przypisy
Bibliografia Józef i Krystyna Chałasińścy, Bliżej Afryki, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa, 1965, s. 263.
Kategoria:Brytyjscy oficerowie Kategoria:Premierzy Sudanu Kategoria:Prezydenci Sudanu Kategoria:Sudańscy generałowie Kategoria:Sudańscy ministrowie Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1983