Paul Hausser (ur. 7 października 1880 w Brandenburg an der Havel, zm. w 21 grudnia 1972 w Ludwigsburgu) – niemiecki wojskowy, szkoleniowiec i bojówkarz, SS-Oberstgruppenführer, generał pułkownik Waffen-SS, jego współtwórca i najwyższy rangą oficer obok Dietricha, dowódca 2 Dywizji Pancernej SS, II Korpusu Pancernego SS, 7 Armii oraz grup armii „Górny Ren” i „G”. Po wojnie aktywny działacz kombatancki, członek HIAG rozpowszechniający wizję Waffen-SS jako „zwykłych żołnierzy”. Uczestnik I i II wojny światowej oraz rewolucji listopadowej.
Nauka i pierwsze lata w armii Był synem pruskiego oficera Kurta Haussera i Anny z domu Otto. Od 1892 pobierał nauki w Zakładzie Kadetów Berlin-Lichterfelde. W 1899 w stopniu podporucznika wstąpił do 155 pułku piechoty w Ostrowie Wielkopolskim, w którym służył do 1907. 9 listopada 1912 poślubił Elisabeth Gerard. W latach 1907–1912 studiował w Akademii Wojennej. W 1912 został przeniesiony do Wielkiego Sztabu Generalnego i 22 marca 1913 otrzymał nominację na kapitana.
I wojna światowa. Okres Republiki Weimarskiej Podczas I wojny światowej pełnił rozmaite funkcje służbowe jako oficer Sztabu Generalnego. Walczył we Francji, Kurlandii i Rumunii, otrzymał liczne odznaczenia za odwagę.