Oprócz działalności związkowej zaangażował się w politykę. W 1946 roku jeden z współzałożycieli Afrykańskiego Zjednoczenia Demokratycznego. W tym samym roku wybrany został do Zgromadzenia Ustawodawczego Gwinei. W 1947 roku założył Demokratyczną Partię Gwinei (PDG), której to w 1950 roku został sekretarzem generalnym. PDG opowiadała się za całkowitą likwidacją kolonializmu, ale również przeciwko utrzymaniu tradycyjnych struktur społecznych (instytucja wodzostwa, kastowość). Dwukrotnie (w 1951 i 1954) wybrany do francuskiego Zgromadzenia Narodowego (niemniej jednak jego udział w pracach parlamentu zablokowano). W 1955 roku wystartował w wyborach na burmistrza Konakry w których zdobył zdecydowaną przewagę głosów. Rok później dopuszczony do prac Zgromadzenia Narodowego (kadencję sprawował do 1958). Pod koniec roku 1957 został wiceprzewodniczącym Rady Ustawodawczej Gwinei.