Konflikt kenijsko-tanzański thumb|left|Kilimandżaro thumb|Widok na Kilimandżaro od strony Kenii Do roku 1977 masyw Kilimandżaro był często odwiedzany przez turystów, głównie z Europy Zachodniej. Zarabiała na nich jednak tylko Kenia. Tanzania, w granicach której leży Kilimandżaro, nie otrzymywała z tego żadnych profitów. 4 lutego tego samego roku władze Tanzanii zamknęły granice. Zarekwirowano blisko 200 jeepów i 27 samolotów. W niedługim czasie Tanzania stworzyła własny sektor turystyczny, wybudowała wiele hoteli i pensjonatów. Każdy, kto chciał zobaczyć Kilimandżaro, musiał przyjechać do Tanzanii. Dochody były jednak niewielkie, czego skutkiem było ponowne otwarcie granic w 1983.
Rodzaje pięter thumb|Las na Kilimandżaro Kilimandżaro ma rozbudowany układ pięter roślinnych. Najniższe, łagodnie nachylone partie stoków porasta sawanna, miejscami wykorzystywana rolniczo. Pomiędzy 1800 a 2700 m n.p.m. rozciągają się wilgotne lasy deszczowe z udziałem m.in. drzew kamforowych, podokarpów i figowców. Wyżej występują zbiorowiska trawiaste i zarośla, przechodzące w wrzosowiska, natomiast powyżej 4500 m n.p.m. spotykana jest jedynie skąpa roślinność typu alpejskiego. Siodło pomiędzy Kibo a Mawenzi jest niemal całkowicie pozbawione roślinności i pokryte skałami oraz popiołami wulkanicznymi.