W 1752 roku został francuskim posłem w Saksonii i ambasadorem w Polsce. Swój pobyt w Polsce zaczynał, jak wielu obcych dyplomatów, mieszkając przez jakiś czas u hetmana Branickiego w Białymstoku. Przebywał tam wówczas również poseł brytyjski Charles Hanbury Williams. De Broglie miał forsować francuską kandydaturę do tronu, po spodziewanej śmierci Augusta III. Z ambasady warszawskiej został odwołany w 1756 roku, gdy wybuchła wojna siedmioletnia (1756–1763). Do jego ludzi w Polsce należał, będący na pensji francuskiej generał Andrzej Mokronowski, również częsty gość w Białymstoku. Razem urobili oni Branickiego na stronnika Francji.
We wczesnej fazie amerykańskiej wojny o niepodległość (1775/6-1783), de Broglie i Pierre de Beaumarchais wysyłali kolonistom zaopatrzenie i broń, choć oficjalnie do 1778 Francja nie brała w tej wojnie udziału.
Bibliografia Historia dyplomacji polskiej, tom II: 1572–1795, pod red. Zbigniewa Wójcika, PWN, Warszawa 1982, s. 442.
Linki zewnętrzne dokumenty hr. de Broglie
Kategoria:Francuscy dyplomaci Kategoria:Francuscy szpiedzy Kategoria:Hrabiowie Królestwa Francji Kategoria:Markizowie Królestwa Francji Kategoria:Przedstawiciele dyplomatyczni Francji w I Rzeczypospolitej Kategoria:Secret du Roi C Kategoria:Urodzeni w 1719 Kategoria:Zmarli w 1781 Kategoria:Ambasadorowie Francji w Saksonii