ARINC 429 – standard cyfrowej komunikacji używany w awionice samolotu, w tym np. cyfrowych układach sterowania silnikami typu FADEC. Określa szczegóły fizyczne i elektryczne interfejsu, format danych oraz podstawowe cechy funkcjonalne. ARINC 429 obecnie dominuje wśród innych standardów w samolotach z wyższej półki. Powstał na początku lat 80. jako decyzja komitetu ARINC mająca na celu zebranie wielu istniejących standardów (m.in. ARINC 561 (LRN), 568 (DME), 573 (FDR) i 575 (DADS)) w jeden.
Opis techniczny Fizycznym nośnikiem informacji jest skręcona para przewodów w ekranie. Standard nie określa impedancji przewodu, jedynie impedancję różnicową nadajnika równą 78 Ω. Wyróżniane są trzy stany sygnału: NULL, stan 0 i stan 1. Poszczególnym stanom są przyporządkowane napięcia różnicowe między przewodami: NULL: 0 V, stan 0: -10 V, stan 1: +10 V. Architektura połączeń jest typu „multicast”, tj. jeden nadajnik i wiele odbiorników.