Twórczość i poglądy Największym dziełem Ireneusza było „Elenchos kai anatrope tes pseudonymou gnoseos” (Zdemaskowanie i zbicie fałszywej wiedzy), najczęściej spotykane pod tytułem „Adversus haereses”. Jedynym zachowanym egzemplarzem było tłumaczenie łacińskie z III albo IV wieku; oryginał grecki zaginął. Księga była głównie skierowana przeciwko sektom gnostyckim, zwłaszcza walentynianom. Ponadto rozwija w niej trynitaryzm, chrystologię, eklezjologię, eschatologię, biblistykę, soteriologię i sakramentologię. Był także jednym z pierwszych mariologów. Wyznawał poglądy millenarystyczne, które również przytaczał w „Adversus haereses”.
Drugim w całości zachowanym dziełem było „Epideiksis tou apostolikou kerygmatos” (Dowód prawdziwości nauki apostolskiej). Jedynym zachowanym egzemplarzem było tłumaczenie armeńskie z VI wieku; grecki oryginał zaginął. Księga jest swoistym podręcznikiem dla katechetów, w którym Ireneusz zawarł podstawowe zasady wiary chrześcijańskiej, między innymi o Trójcy Świętej, zbawieniu, grzechu pierworodnym czy Jezusie. Przedstawił również dowody autentyczności Objawienia.