Ta współpraca mimo różnic pomiędzy nimi zaowocowała w październiku 1915 rozpoczęciem rozmów zjednoczeniowych pomiędzy ZLP, ZCh i SL. Rozmowy te rozpoczęły się z inicjatywy piłsudczyków. Toczyły się one przez cały listopad a ich ukoronowaniem stał się zjazd w Warszawie który odbył się w dniach od 4 do 6 grudnia 1915. Przedstawiciele trzech partii podjęli na nim uchwałę o utworzeniu Polskiego Stronnictwa Ludowego. Pierwszy Zarząd Główny PSL składał się z 9 członków: z SL byli to Tomasz Nocznicki (prezes), Stanisław Osiecki, Klemens Pawlikowski, z ZCh Gustaw Daniłowski, Norbert Barlicki, Stanisław Śliwiński, i ze ZLP Wacław Dunin, Aleksander Graff i Bolesław ChylińskiJan Molenda, Polskie Stronnictwo Ludowe w Królestwie Polskim, Warszawa 1965, s. 31-35. Organem prasowym stronnictwa stało się przejęte od Wydziału Narodowego Lubelskiego wychodzące w Lublinie czasopismo „Polska Ludowa” której trzon redakcji stanowili w tym czasie: Maria Dąbrowska, Paweł Jankowski i Aleksander Bogusławski.