Okres powojenny Po wojnie dowódca Lwowskiego Okręgu Wojskowego (1945–1946) i Taurydzkiego Okręgu Wojskowego (1946 – 1954). 3 sierpnia 1953 ponownie awansowany na stopień generała armii. Od stycznia 1955 zastępca szefa, a następnie szef Zarządu Gotowości Bojowej Wojsk Lądowych, od sierpnia 1956 szef sztabu Wojsk Lądowych. Od lipca 1962 inspektor wojskowy – doradca w Grupie Inspektorów Wojskowych Ministerstwa Obrony ZSRR. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 2. do 6. kadencji.
Zmarł 22 kwietnia 1969 w Moskwie i został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.
Awanse generał porucznik – 4 czerwca 1940; generał pułkownik – 23 kwietnia 1943; generał armii – 26 sierpnia 1943 (obniżenie stopnia 20 kwietnia 1944; ponowny awans 3 sierpnia 1953).
Odznaczenia Medal „Złota Gwiazda” Bohatera Związku Radzieckiego (7 maja 1965) Order Lenina – pięciokrotnie Order Czerwonego Sztandaru – trzykrotnie Order Suworowa I klasy – dwukrotnie Order Kutuzowa I klasy – dwukrotnie Order Czerwonej Gwiazdy I medale
Bibliografia
Mała Encyklopedia Wojskowa, t. II, Wyd. MON, Warszawa 1971
Radziecka Encyklopedia Wojskowa, Moskwa Wielka Encyklopedia Radziecka, t. 20, s.