Siedzibą Biura było prywatne mieszkanie Z. i Z. Romaszewskich, w którym prowadzono kartotekę prowadzonych spraw. W ciągu roku zgłaszano ich kilkaset. Były to zarówno przestępstwa (w tym zabójstwa), jak i naruszenia praw pracowniczych, nadużycia administracyjne, przypadki byłych więźniów sowieckich i kombatantów pozbawionych świadczeń. Działalność biura była finansowana z powołanego przez KOR Funduszu Samoobrony Społecznej, w roku 1977/1978 przeznaczono na ten cel ok. 1 mln złotych, w roku 1978/1979 – 1.570.600 zł (była to niemal połowa wydatków tego funduszu). Kwoty te obejmowały m.in. wypłacane zasiłki dla pozbawionych pracy, pożyczki i zasiłki losowe, koszty zasądzonych grzywien. W ramach działalności informacyjnej Biuro dokumentację, wykorzystywaną w prasie niezależnej (m.in. w „Biuletyn Informacyjny KSS „KOR””, w rubryce Prawo i Bezprawie). Na podstawie tych informacji w roku 1978 wydano publikację Dokumenty bezprawia, w której opisano 25 przestępstw funkcjonariuszy MO, w tym 7 przypadków zabójstw, a także broszury Biała Księga Kazimierza Świtonia i Sprawa Jana Kozłowskiego. Materiały Biura były ważnym źródłem przygotowanego w 1980 Raportu madryckiego.