Jaskinia, o bardzo trudnym dojściu do otworu wejściowego, uznawana była za najtrudniej dostępną jaskinię Tatr. Dopiero w czerwcu 1977 r. została skartowana przez speleologów z Krakowa. Okazało się wówczas, że długość korytarzy jaskini wynosi 200 m, a deniwelacja 50 m. Przez dłuższy czas była również uważana za niezbyt atrakcyjną i mało obiecującą co do możliwości odkryć nowych korytarzy. Jednak 10 listopada 1990 r. grupa grotołazów z Sądeckiego Klubu Taternictwa jaskiniowego PTTK sforsowała na głębokości 30 m niski, ciasny korytarzyk odchodzący z dna studni P.14 i przedostała się do nieznanych dotąd partii jaskini. Jeszcze w tym samym miesiącu członkowie SKTJ odkryli łącznie 612 metrów nowych korytarzy, rozwiniętych na 111 metrach deniwelacji, znajdując jednocześnie połączenie z systemem jaskiniowym Ptasia Studnia - Lodowa LitworowaAnna Antkiewicz-Hancbach: Odkrycie w jaskini Nad Dachem [w:] "Tatry" nr 2/1991, s. 25. Długość jaskini wynosi w chwili obecnej 750 metrów. Jaskinia Lodowa Litworowa
Jest najmniejszą z jaskiń systemu. Wejście do niej znajduje się we wschodniej części Ratusza Mułowego na wysokości 1576 metrów n.p.m. Jej długość wynosi w chwili obecnej 460 metrów.
Jaskinię odkryli krakowscy grotołazi 1962 roku. Składa się z niewielkich studni i ciasnych, meandrowatych korytarzy.
.Przypisy
Kategoria:Jaskinie polskich Tatr Kategoria:Jaskinie Tatr Zachodnich Kategoria:Jaskinie lodowe