Historia Turniej został wymyślony przez czterech zawodników z drużyny tenisowej Harvard University, którzy chcieli rzucić wyzwanie studentom brytyjskim. Idea ta zaczęła zyskiwać uznanie poszczególnych związków tenisa ziemnego, więc jeden z pomysłodawców – Dwight Davis postanowił dopracować reguły konkursu i z własnych oszczędności zakupił srebrny puchar – główną nagrodę.
Pierwsze zawody pomiędzy Stanami Zjednoczonymi, a Wielką Brytanią zostały rozegrane 10 sierpnia 1900 w Brookline. Drużyna amerykańska, której jednym z zawodników był Davis, rozgromiła Brytyjczyków, wygrywając trzy pierwsze mecze. W następnym roku kraje te się nie spotkały, ale USA ponownie zdobyło puchar w 1902. Do roku 1905 w turnieju wzięły udział takie kraje jak: Belgia, Francja, Austria i Australazja – (do 1913 połączone drużyny Australii i Nowej Zelandii)
Nazwa Puchar Davisa została nadana dopiero w roku 1945, po śmierci pomysłodawcy zawodów. W latach 1950–1967 turniej zdominowała Australia, wygrywając 15 razy w ciągu 18 lat.