Przebieg konklawe, z uwagi na skąpą liczbę źródeł, nie jest zbyt dobrze znany. Prawdopodobnie odbyły się tylko dwa głosowania (8 i 9 sierpnia). Zgodnie z ówczesnymi regułami kardynałowie mogli wskazywać nawet po kilku kandydatów naraz, zaznaczając kolejność preferencji. Według raportu ambasadora mediolańskiego Nikodema de Pontremoli oraz spisanej kilka lat później relacji kardynała Ammannatiego wielu kardynałów początkowo ukrywało swoje rzeczywiste preferencje w trakcie głosowań i oddawało głosy na swych kolegów po to, by zyskać ich przychylność i skłonić do głosowania na prawdziwych faworytów. W pierwszym głosowaniu najwięcej głosów uzyskał Bessarion, a w dalszej kolejności d’Estouteville, Orsini i Ammannati. Uformował się silny blok popierający Bessariona, który tworzyli d’Estouteville, Calandrini, Capranica i Ammannati. Przeciwko tej kandydaturze mieli jednak działać Borgia, Gonzaga i Orsini i w rezultacie Bessarion nie uzyskał wymaganej większościPastor, s. 201–202; Creighton, s. 56; The election of Pope Sixtus IV (1471)..