z tego powodu zmarło około 1500 mężczyzn i 1000 kobiet. Śmiertelność choroby systematycznie spada, tendencja jest wiązana ze wczesnym wykrywaniem niemych klinicznie postaci choroby.
Patomorfologia Według klasyfikacji WHO (2004 r.) wyróżnia się następujące postacie raka nerkowokomórkowego: rak jasnokomórkowy (łac. carcinoma clarocellulare), rak brodawkowaty (łac. carcinoma papillare), rak chromofobowy (chromofobny) (łac. carcinoma chromophobicum), rak z cewek (kanalików) zbiorczych (ang. collecting duct carcinoma), rak sarkomatoidalny nerki (łac. carcinoma sarcomatoides), niesklasyfikowany rak nerkowokomórkowy, pozostałe postacie.
Rak jasnokomórkowy thumb|Rak jasnokomórkowy Jest to najczęstszy typ raka nerki i stanowi około 70–80% przypadków. Występuje w korze nerki, najczęściej w pojedynczych ogniskach. Występowanie obustronne lub wieloogniskowe stanowi poniżej 5% przypadków i zwykle wiąże się z predyspozycją dziedziczną (np. zespołem von Hippla-Lindaua). Makroskopowo guz wielobarwny, żółty do pomarańczowego, często są obecne ogniska martwicy, zmiany krwotoczne, zwapnienia i torbiele. Zazwyczaj granice guza są wyraźne. Rozmiar zmiany nie jest wyznacznikiem złośliwości, jednak większy rozmiar guza wiąże się z większym ryzykiem obecności przerzutów.