261, podobnie, choć przytaczając też zdania przeciwne, pisze Jerzy RajmanJerzy Rajman, 2004, Kraków : zespół osadniczy, proces lokacji, mieszczanie do roku 1333 s. 6Pogranicze Śląsko-Małopolskie w średniowieczu, Jerzy Rajman, 1998.. Inni (jak Konstanty Damrot, Jerzy Jankowski) dodatkowo uznali, że nazwy tego typu są charakterystyczne dla pograniczaKonstanty Damrot, 1896, Die älteren Ortsnamen Schlesiens, ihre Entstehung und Bedeutung. (pol. Najstarsze nazwy miejscowości Śląska, ich powstanie i znaczenie) (1896)Henryk Łowmiański, 1970, Początki Polski: z dziejów Słowian w I tysiącleciu n.e. t. 3 s. 98, t. 4 s. 447, Warszawa, Państwowe Wydawnictwo Naukowe.Bogusław Gierlach, 1975, Studia nad archeologią średniowiecznego Mazowsza PWN. i na podstawie podobnych "toponimów obronnych" próbowano później wykreślać granice terytoriów plemiennych, co jednak spotkało się z ostrzejszą krytyką. Echa militarno-obronnego sensu nazwy dostrzega się też w języku staropolskim, w którym element obronny miecza, rodzaj jelca, określano mianem: myeczewa zawadaPAN, IJP, „Słownik staropolski” Zapowiadanie-Zawity, t. XI z. 3 (71), Kraków 1997, s.