Wieś odnotowana została w rejestrach podatkowych. W 1510 Gronowo należało do pana Sieńskiego. Wieś liczyła 9,5 łana osiadłego, folwark panów z Leszna liczył 10,5 łana, które uprawiał Jana Hehnar. We wsi był młyn oraz nowo wykarczowane. W 1510 Jan Grunowski był w sporze z Maciejem i Janem Gostyńskimi. Starosta generalny wielkopolski nałożył na niego karę umowną w wysokości 200 grzywien. W 1513 Jan Grunowski, który nosił także nazwisko Sieński (od wsi Sienno) sprzedał swym bratankom Rafałowi i Janowi synom Kaspra Leszczyńskiego Sienno oraz Gronowo za 1200 grzywien, a woźny sądowy wwiązał nabywców w te wsie. Jednak w rzeczywistości weszli w ich posiadanie dopiero po śmierci Jana Sieńskiego. Rafał Leszczyński dał później Sienno i Gronowo swojemu bratu stryjecznemu Rafałowi także Leszczyńskiemu synowi następnego Rafała Leszczyńskiego marszałka dworu. W akcie darowizny zastrzegł sobie jednak dożywocie na tych majętnościach. W 1530 odnotowano pobór podatków we wsi od 8 łanów, wiatraka dziedzicznego oraz karczmy.