Farmakokinetyka Riluzol dobrze wchłania się po podaniu doustnym. Jego dostępność biologiczna wynosi około 60%. Tłuszcze zmniejszają wchłanianie riluzolu. T1/2 leku wynosi 9–15 godzin. Lek w 97% wiąże się z białkami osocza. Ulega kumulacji: stan stacjonarny osiąga w ciągu 5 dni. Metabolizm riluzolu następuje w wątrobie przy udziale cytochromu P450 – riluzol jest sprzęgany z kwasem glukuronowym. Wydalany głównie z moczem, częściowo z żółcią. Niewydolność wątroby i(lub) nerek upośledza wydalanie leku i powoduje zwiększenie jego stężenia w surowicy. Palenie tytoniu powoduje szybszą eliminację leku z ustroju. Riluzol jest szybciej metabolizowany u mężczyzn.
Wskazania Wskazaniem do stosowania riluzolu jest leczenie pacjentów ze stwardnieniem zanikowym bocznym – wykazano, że podawanie leku wydłuża przeżycie i(lub) opóźnia wystąpienie niewydolności oddechowej. Riluzol nie likwiduje objawów, które wystąpiły przed podaniem leku, częściowo hamując dalszy rozwój choroby.