Otrzymał pośmiertne imię Chijŭng Taesa (Wielki Mistrz Śledzący Mądrość).
Szkoła sŏn hŭiyang, którą założył, była naturalnym przedłużeniem szkoły dongshan (Zachodniej Góry) założonej przez Czwartego Patriarchę chan Daoxina i kontynuowanej przez jego ucznia i faktycznego pierwszego patriarchę koreańskiego sŏn Pŏmnanga (działał w latach 632–646).
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 patriarchy Indii i 1 patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 31/4. Dayi Daoxin (579-651) szkoła dongshan – Chiny 32/5/1. Pŏmnang (bd) szkoła dongshan – Korea 33/6/2. Sinhaeng (704-779) 34/7/3. Chunbŏm (bd) 35/8/4. Hyeŭn (bd) 36/9/5. Chisŏn Tohŏn (824-882) Szkoła hŭiyang 37/10/6. Sŏnggyŏn (bd) 37/10/6. Minhyu (bd) 37/10/6. Kyehŭ (bd) 37/10/6. Yangbu (bd) 38/11/7. Ch’ŏngjin Kŭngyang (878-956) 39/12/8. Hyŏngch'o (bd)
Bibliografia
Red. Lewis R. Lancaster i C.S. Yu. Assimilation of Buddhism in Korea. Religious Maturity and Innovation in the Silla Dynasty. Asian Humanities Press. 1991
Kategoria:Koreańscy mistrzowie sŏn Kategoria:Urodzeni w 824 Kategoria:Zmarli w 882